Yansı / Yüreği ile konuşan adamlara

Sizin hiç babanız öldü mü?

Benim bir kere öldü, kör oldum.

Yıkadılar, aldılar, götürdüler…

Babamdan ummazdım bunu, kör oldum…

Büyük usta Cemal Süreya‘nın en sevdiğim şiiri ile başlamak istedim.

Şiirden de anlaşıldığı üzere konumuz “Babalar Günü”

Hemen hemen her çocuğun sanırım en çok da kız çocuklarının ilk kahramanı babalarımız…

Hayatın içinde varlıklarını yüksek sesle duymadığımız,

Büyük cümleler kurmayan koca yürekli adamlar…

Sevgilerini kelimeler ile değil, emekleri ile gösterenler.

Kim bilir belki de bu yüzden sevgileri biraz da sessizdir.

Evlerimizin görünmez direkleri.

Düştüğümüzde uzanan eliyle,

Korktuğumuzda verdiği cesaretle…

Bugün kim olduğumuzun içinde tam da onun emeği vardır.

Bugün takvim yaprağı sıradan bir pazar gününü göstermiyor.

Bugün “Babalar Günü”

Yanında olabildiğimiz babalar için sarılmanın bir telefon kadar uzağımızda olanlara ses vermenin günü…

Ve artık aramızda olmayan babalarımızı da sevgiyle, özlemle anma günü…

İyi ki varsınız!

İyi ki hayatlarımıza dokundunuz!

Ve hayatımızın en sağlam cümlelerinden biri oldunuz.

Sevgi, saygı ve minnetle…

Tüm babaların “Babalar Günü” kutlu olsun.