‘Kademeli Emeklilik’ sorunumuz!

“Bir sistem, halkın adalete inanmaz bir hâle geldiği noktaya gelince, mahkûm olmuştur.” (C. L. Montesquieu)

Ülkemizde 8 Eylül 1999’da dönemin iktidarı emeklilik için ortalama 5500 gün sigorta primi ödeme şartını, 9 Eylül 1999’dan itibaren (yani 1 günde) 7000 bin gün prim ödemeye çıkartıp ve buna kadının 58, erkeğinse 60’tan önce emekli olamaz yaş sınırı da ekleyerek, emeklilik yasasını değiştirip, ne yazık ki tüm emekçilere en az 5 sene daha fazla çalışma yükü ile en az 17 sene daha geç emekli olma eziyeti getirmiştir.

EMADDER (Emeklilikte Adalet Derneği) esas olarak mevcut iktidarın yasayla bir önceki iktidarın 8 Eylül 1999 öncesinde sigortalı olarak işe başlayanlara yaptığı haksızlığı düzelttiği halde 9 Eylül 1999’da, yani 1 gün sonra ve 2008”e dek… işe başlayanların uğradığı haksızlığı düzeltmeden bırakmasıyla gündeme gelmiştir.

EMADDER, hiçbir siyasi gruba dâhil olmadığını ve ancak “08.09.1999 sonrası SGK girişi olan tüm çalışanların adaletli bir emeklilik uygulamasına tabi olabilmesi için hak arayışını tüm mecralarda sürdürmek üzere var olduğunu” belirtmektedir.

EMADDER 1 gün sonra sigorta girişi olanların 1 gün önce sigorta girişi olanlardan 17 yıl sonra emekli olmasını reddederek, bu adaletsizliğin giderilmesi gerektiğini hazırladığı malum “kademeli emeklilik” planıyla; 9 Eylül 1999-2008 arası sigorta girişi olanların en çok 43 yaşından başlayarak nihayet 53 yaşında emekli edilmesini istemektedir.

Görüldüğü üzere kademeli emeklilik mücadelesi ne iktidardan bir emeklilik ricası, ne iktidar ile ideolojik bir hesaplaşma, ne de salt EMADDER üyelerini ilgilendirmektedir.

Kademeli emekliliği her parti ve yediden yetmişe herkes desteklemektedir.

“Adalet mülkün temelidir!”

Saygılarımla.