“Dolmaları ikişer ikişer yutma!”

Başta İstanbul Büyükşehir Belediyesi olmak üzere bir çok CHP’li belediyede yolsuzluk soruşturması yapıldı.

İddiaların bir çoğu daha iddianameye yazılmadan çürütüldü.

İmamoğlu’nun olduğu iddia edilen lüks araç MHP Milletvekilinin çıktı.

İmamoğlu’nun babasına ait Akçay’daki yazlığın yanındaki arsaya altın ve para gömüldüğünü iddia edip günlerce arsada kazı çalışmaları yaptılar. Kazının dibinde altın ve dolar yerine su çıktı.

Kasalardan milyon dolarlar, avrolar çıktığını iddia ettiler. TRT kasalardan dolarların, avroların çıktığı videolar yayınladı. Kasanın birinden sadece belediyenin mührünün çıktığı, ötekinden koruma görevlisinin beylik silahına ait mermilerin çıktığı görüldü. TRT, elimizde görüntü yoktu, arşiv görüntüsü yayınladık itirafında bulunmak zorunda kaldı.

Ve bir sürü iddia daha iddia olarak kaldı. Çamur atıldı, yapışmasa da izi kaldı.

Peki bu iddiaları yandaş kalemler nasıl ortaya atabiliyor? Nasıl senaryolar yazılabilir diye düşünürken, Erzurum’da yaşandığı rivayet edilen bir olayı anımsadım.

Erzurum’un bir mahallesinde, mahallenin sevdiği saydığı, iyiliksever, sevgi dolu bir kadın Fadime Bibi (Hala) yaşamaktadır. Fadime Bibi koca bir Guşgana (Tencere) etli dolma sarmış, bahçedeki ateşte pişirmektedir.

Fadime Bibi sokaktan geçen mahallenin görme özürlü (Kör) iki komşusunu görüp selenir:
‘’Ola Hasan, ola Gedir (Kadir), dolma bişirmişem, gelin yiyin.’’

Davete çok sevinen ve biraz da fetbaz olan Hasan (Lakabıyla Kor Hasan),

“Allah Razı olsun Fedime bibi, garnım ele de acıhmışdı ki…” diye cevap verir.

Fadime bibi bunlara bahçede bir yer sofrası hazırlar. Minder verir altlarına. Önlerine bir sofra bezi yayıp üzerine siniyi koyar. Su, ekmek, çatal vs. yerleştirir sofraya. Sonra da gidip bir bakır sahan (Tabak)  tepeleme dolu yeni pişmiş dolma getirir. Üzerine koyun yoğurdu bolca döker. “Hadi afiyet olsun” der.

İki ama arkadaş dolmaları yemeye başlarlar. Bir süre sonra fetbaz kor Hasan Kadir’e seslenir.

‘’Ola ele ikişer ikişer yudma dolmaları Gedir.’’

Şaşıran Kadir,

“Ola nerden çıharttın ikişer, ikişer yutduğumi? Eyice çiğnemeden yudamam ben. Anam bile gızır bene yavaş yiyirem diye.”

“OLA NE BÜLİM ? BEN ELE İKİŞER İKİŞER YUDİRAM, SENİ DE ELE SANDIM!”